عارفانه

دنيا شگفت انگيزي دارن

اونقدر كه طرز زندگيتو به سخره مي گيرن

و به هم وغم زميني تو مي خندن

خلاصه ي حرفشون تو سر خلقت فقط محبت

محبتي كه تو رو از خودت اونقدر دور مي كنه

كه ديگه خواستني هايي كه تنها مايه حقارتن

رو نمي خواي

اونوقته كه همه ي خلق بخشي از وجود خودت مي شن

كربلايي احمد يكي از همين عارفاست كه حالا مزارش توي قم

 

بد نيست به مناسبت اين روزا پاي حرفاش در مورد امام حسين بشينيم

 

" زماني در اين فكر بودم كه خداوند متعال به بعضي از دوستانش عنايت خاص كرده و به آنان جلوه ي را نشان داده كه تا ابد مجذوبشان نگاه مي دارد

اما چرا خداوند به همه ي خلقش آن جلوه ي اصلي را نشان نمي دهد؟

اگر همگان ان جاذبه ي الهي و بارقه معنوي را ببينند

ديگر هيچ موجود ناخلفي باقي نمي ماند

در همين افكارات بودم  كه از عالم معنا به من فهماندند كه

فلاني در چه اوهام بي حاصلي سير مي كني؟

يك گوشه از خودم را به اين عالم فرستادم

نگاه كن كه اين جماعت چه بلايي بر سرش آوردند؟

و مرا متوجه بدن پاره پاره و خون آلود حضرت ابا عبدالله الحسين (ع)

كردن

به اين واسطه به من حالي كردن كه امام حسين(ع) همان جذبه بي نظير الهي است كه همه ي خلايق به واسطه او رستگار خواهند شد