حقيقت  يا   واقعيت

 

ظاهرا  خيلي شبيه همند .....   

  اون قدر كه گاهي وقت ها با همديگه اشتبا هشون مي گيري ،

ولي ///

وقتي مي ري نزديكتر ؛ تازه اونوقته كه مي فهمي چقدر  با همديگه فاصله داشتن

 

اونقدر كه تو از اشتباهت خندت مي گيره

ساده تر از اون چيزي بود كه تو فكر شو مي كردي ......

 

واقعيتش ، همه چيز سادست

فقط كافيه بهش فكر كني

فكر كني به اينكه آدم ها چه جوري دارن فكر مي كنن ؛ به اينكه چه جوري دارن زندگي مي كنن   واينكه  چه كاري رو با يد انجام بدي وچه كاري رو نبايد انجام بدي ؛ تا اونوقت ديگه سنگيني هيچ نگاهي رو رو خودت احساس نكنيﹰﳲ

 

اما  واقعا اين همون چيزيه كه تو دنبالش مي گشتي  ؟؟؟

 

 ولي راستش حقيقت هيچوقت اوني نيست كه تو  توي واقعيت هاي زندگيت دنبالش مي گردي ؛

وشايد به قول شريعتي  هميشه حقيقت متعالي تر وبهتر از واقعيت باشه

 

.............

 

دو راهي عجيبيه

 

به نظر منم حقيقت دوست داشتني تر از واقعيته ،   اما ...

نه جرئت اينو دارم كه با واقعيت كنار بيام وبه خودم بقبولونم كارم اشتباه

ونه شهامت اينو در خودم احساس مي كنم كه بدون در نظر گرفتن واقعيت سراغ حقيقت برم .....

من يه متوسطم ؛  هموني  كه اين وسط گير كرده ////